از دانستن به تجربه‌کردن

تمرین‌های کوچک برای همراهی با کودک

پیشنهادهای ساده و قابل تغییر برای خانه؛ بدون نمره، برچسب یا وعدهٔ درمان.

این برگه‌ها ابزار تشخیص یا بازی‌درمانی نیستند. فعالیت و وسیله را با سن، علاقه، توان و ایمنی کودک هماهنگ کنید؛ اگر کودک مایل نیست، مجبورش نکنید.

بازیِ «تو شروع کن»

کودک یک فعالیت امن را انتخاب کند. شما ابتدا نگاه کنید، بعد کاری را که می‌کند توصیف کنید. اگر خودش دعوت کرد وارد داستان شوید.

نمونهٔ جمله: «این ماشین کجا می‌خواهد برود؟»؛ از پرسش‌های پیاپی و امتحان‌گرفتن پرهیز کنید.

یک کتاب تصویری مناسب سن بردارید. کودک تصویری را انتخاب کند؛ دربارهٔ همان تصویر حرف بزنید و برای پاسخ او مکث کنید.

نمونهٔ جمله: «من یک گربه می‌بینم؛ تو چه چیزی دیدی؟» تمام‌کردن کتاب اجباری نیست.

سه مرحلهٔ معمول شب خانواده را با نقاشی ساده نشان دهید. ترتیب را با کودک مرور کنید؛ تغییرهای ضروری را از قبل توضیح دهید.

برای یادآوری است، نه ثبت موفقیت، مقایسه، پاداش یا تنبیه. می‌توانید نسخهٔ سادهٔ پایین صفحه را چاپ کنید.

وقتی هر دو نفر آرام هستید، دربارهٔ احساس یک شخصیت داستان حرف بزنید. پاسخ درست واحدی وجود ندارد؛ به نشانه‌های تصویر و گفتهٔ کودک گوش دهید.

نمونهٔ جمله: «فکر می‌کنی او چه احساسی دارد؟» این کار را وسط قشقرق شدید به کودک تحمیل نکنید.

این بخش را می‌توانید با گزینهٔ چاپ مرورگر چاپ کنید و با نقاشی کودک کامل کنید.

اولنقاشی یا نام فعالیت

بعدنقاشی یا نام فعالیت

در پایاننقاشی یا نام فعالیت

هدف: یادآوری یک ترتیب آشنا، بدون امتیازدهی و تنبیه.

صورت‌بندی فعالیت‌ها و جمله‌های نمونه، پیشنهاد تحریریه‌ای است و به معنای آزموده‌شدن فردی برای کودک شما نیست.